Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Χωρισμένοι με παιδιά, κείμενο: Ρομίνα Ξύδα για το Ταλκ magazine

Ταλκ: Χωρισμένοι με παιδιά, κείμενο: Ρομίνα Ξύδα
Τριάντα πέντε χιλιάδες διαζευγμένοι πατεράδες μιλούν όπως η πιο ευαίσθητη μάνα, δακρύζουν όπως ένα αδικημένο παιδί και ζητούν το αυτονόητο: λίγες, π.χ., μέρες διακοπές με τα παιδιά τους.

«Μακάρι οι γονείς μου να είχαν διαβάσει έστω και ένα άρθρο σχετικό με την αντιμετώπιση των παιδιών κατά –και μετά– το διαζύγιο. Παρότι πίστευα πως θα μπορούσα να σταθώ δυναμικά στα επί του διαζυγίου τους θέματα, που είχαν επιρροή και σε μένα, στο τέλος λύγισα. Πιστέψτε με: το να βλέπω τις ακρότητες μίσους, εκδίκησης και τις απόπειρες απομάκρυνσης του ενός γονιού μου από τον άλλον αντίστοιχα ήταν κάτι πολύ απογοητευτικό. Οι άνθρωποι που περίμενα να με πλημμυρίσουν αγάπη ‘‘τυφλώθηκαν’’ στη βορά της εχθρικής διάθεσης με εμένα να αισθάνομαι το κυρίαρχο θύμα. Για να βρίσκομαι ακόμη ‘‘εδώ’’ σημαίνει πως αναζήτησα νέα πρότυπα και πήρα δύναμη… Αν αποφασίσετε ότι πρέπει να χωρίσετε, μην έχετε από τα παιδιά σας παράλογες απαιτήσεις. Να θυμάστε πως εσείς μπορεί να αισθάνεστε έτοιμοι για χωρισμούς και δυνατοί σαν κορμοί δέντρου, τα παιδιά όμως αισθανόμαστε κλωνάρια, έτοιμα να σπάσουν, στο πρώτο φύσημα του ανέμου…» Αυτή είναι μία μόνο ιστορία διαζυγίου από τις διακόσιες είκοσι που περιλαμβάνονται στο βιβλίο Ιστορίες Διαζυγίων. Το έγραψε ο Νίκος Σπιτάλας ο οποίος, πριν από εννέα χρόνια, βιώνοντας μετά το διαζύγιό του την απομάκρυνση από τα παιδιά του, αποφάσισε να ιδρύσει τον ΣΥΓΑΠΑ (Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια), να παλέψει για τα δικαιώματα των διαζευγμένων πατεράδων και να τους χαρίσει αυτό που επιθυμούσαν περισσότερο από καθετί άλλο: την επαφή με τα παιδιά τους.

Για το συμφέρον του παιδιού
Ο ΣΥΓΑΠΑ ιδρύθηκε αρχικά σε διαδικτυακή μορφή, πριν από εννέα χρόνια, για να πάρει σάρκα και οστά ως σύλλογος με απόφαση δικαστηρίου τον Μάρτιο του 2005 με τα μέλη του να ανέρχονται σήμερα στις 35 χιλιάδες: «Η απόφασή μου να ιδρύσω τον ΣΥΓΑΠΑ έγκειται στο ότι το οικογενειακό δίκαιο δεν έχει καμία σχέση με οικογένεια και παιδιά και είναι αντιγραμμένο από το γαλλικό και το γερμανικό όπως ίσχυαν προ πενήντα ετών. Μιλά για γάμο και διαζύγιο χωρίς την αναγκαία παιδοκεντρικότητα. Στην Ελλάδα, πριν βγάλω το θέμα στην επιφάνεια, να φανταστείτε ότι οι δικαστές μπέρδευαν τη γονική μέριμνα με την επιμέλεια, έδιναν ελάχιστη επικοινωνία και καθόλου επιμέλειες στους πατεράδες καταστρέφοντάς τον μια για πάντα ενώ δεν τιμωρούσαν τη μητέρα που παρεμπόδιζε την επικοινωνία του πατέρα με το παιδί», λέει ο κύριος Νίκος Σπιτάλας και συνεχίζει: «Το πρωταρχικό μέλημα του συλλόγου μας είναι να παράσχει ψυχολογική στήριξη στους αποξενωμένους πατεράδες, ηθική συμπαράσταση μέσα από την ανταλλαγή εμπειριών, καθώς και νομικές συμβουλές από σοβαρούς επαγγελματίες που δεν λυμαίνονται τα οικογενειακά δράματα για να κερδίζουν χρήματα, αλλά προσπαθούν να απαλύνουν τον πόνο κατεστραμμένων ψυχών και να αποδώσουν δίκαιο. Στους στόχους μας έγκειται επίσης η δημιουργία οικογενειακού δικαστηρίου που θα αποφασίζει με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού και όχι των γονιών».

Ανάμεσα σε αυτά που διεκδικεί ο ΣΥΓΑΠΑ περιλαμβάνονται η συνταγματική κατοχύρωση του πατρικού ρόλου, η από κοινού επιμέλεια και γονική μέριμνα, η ελεύθερη επικοινωνία σε περίπτωση διαζυγίου, η εναλλασσόμενη κατοικία των παιδιών, η δίκαιη διατροφή (στα διαζύγια) σύμφωνα με τις ηλικιακές ανάγκες και τις δυνατότητες των γονέων καθώς και η τιμωρία του γονέα που προσβάλλει συκοφαντικά, δίχως στοιχεία, τον άλλον για να στερήσει την επικοινωνία με τον άλλον γονέα ή για να αποκτήσει μοναδικότητα στην επιμέλεια.
http://www.talcmag.gr/Sizitondas/xorismenoi-me-paidia

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

ΓΟΝΕΙΣ & ΠΑΙΔΙ: Fathers for Justice - f4j - Greece SYGAPA ΣΥΓΑΠΑ

ΓΟΝΕΙΣ & ΠΑΙΔΙ: Fathers for Justice - f4j - Greece SYGAPA ΣΥΓΑΠΑ

Διαζύγια, επιπτώσεις στον συναισθηματικό και ψυχικό κόσμο των παιδιών. ΓΟΝΙΣ ΣΥΓΑΠΑ


 Διαζύγια, επιπτώσεις στον συναισθηματικό και ψυχικό κόσμο των παιδιών
ΚοινωνικάΣτις 8-04-2006, πραγματοποιήθηκε, ημερίδα, με θέμα:‘Διαζύγια, επιπτώσεις στον συναισθηματικό και ψυχικό κόσμο των παιδιών’, στο σπίτι ανοικτής φιλοξενίας, Βενιζέλου 114, Δράμα. 
Εισηγητές ήταν οι: κυρία Τσάβλου Ε., κοινωνική λειτουργός στο Κέντρο ψυχικής υγείας Καβάλας, Σαμαράς Α. ψυχολόγος-ψυχαναλυτής, από Θεσσαλονίκη, Σπιτάλας Ν. Πρόεδρος καθηγητής 

Σε πολύ καλό κλίμα, πάνω από πενήντα άτομα παρακολούθησαν τις εργασίες και συμμετείχαν με ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, κοινωνικοί λειτουργοί, ιατροί και πολλοί γονείς. Τα πρακτικά θα εκδοθούν και μαζί με τα συμπεράσματα θα διατίθενται από τον σύλλογο. 
Υπενθυμίζουμε ότι επιδιώξεις του κινήματος ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. αφορούν θέματα των Ελλήνων πατεράδων για την δικαιότερη αντιμετώπισή τους από την ελληνική δικαιοσύνη, την εναρμόνιση του ελληνικού οικογενειακού δικαίου με αυτό των άλλων χωρών και την εφαρμογή του Νόμου δίχως διακρίσεις. 

Με την υποβάθμιση της βαθιά βιωματικής σχέσης πατέρα-παιδιού σε μια πενιχρή και αραιότατη «επικοινωνία», που ούτε κι αυτή εφαρμόζεται στη πράξη, οδηγούν τον πατέρα και τα παιδιά σε αποξένωση μεταξύ τους με ολέθριες συνέπειες στον ψυχισμό τους. 
Η επιδίκαση υπερβολικά παράλογων και εξωπραγματικών διατροφών προκαλούν την οικονομική του καταστροφή, και τον καθιστούν διαπραγματευτικά ανίσχυρο. Οι ίδιες αποφάσεις απαξιώνουν τον πατέρα σαν γονέα αλλά και ηθικά, κοινωνικά, συναισθηματικά, πλήττοντας βάναυσα την πατρική του ιδιότητα και αξιοπρέπεια. 
Θα οδηγηθεί η συζήτηση στην ανάγκη προστασίας των νέο-ελλήνων παιδιών διότι η ‘μάστιγα’ των διαζυγίων έχει τραγικά αποτελέσματα που σε συνδυασμό με το δημογραφικό μας πρόβλημα αποτελεί εμπόδιο στη ανάπτυξη της χώρας. 
Η νομοθεσία και η πρακτική στη χώρα μας, αποτελούν κίνητρο για την αύξηση των διαζυγίων διότι είναι δεδομένη η ανάθεση της επιμέλειας στη γυναίκα και η επιδίκαση παχυλής διατροφής στον άνδρα. Όλα αυτά αποτελούν αρνητικό δίδαγμα στους νέους για σύναψη γάμου. Ο σύλλογος αποτελείται από άνδρες και γυναίκες που έχουν ίδιες επιδιώξεις. 
Πριν από την ημερίδα (χώρος του σπιτιού ανοικτής φιλοξενίας συλλόγου κυριών και δεσποινίδων), πραγματοποιήθηκε συνάντηση εκπροσώπων του συλλόγου μας με εκπροσώπους μονογονεικών οικογενειών βορείου Ελλάδος. 
Στο ιστορικό αυτό γεγονός, κατατέθηκε ψήφισμα το οποίο απευθύνεται σε όλους τους φορείς και θεσμικά όργανα και έχει ως εξής: Σήμερα, 8 Απριλίου 2006, στη Δράμα, οι σύλλογοι μονογονεικών οικογενειών βορείου Ελλάδος και ο σύλλογος για την ανδρική και πατρική αξιοπρέπεια, συζήτησαν και διατυπώνουν τις εξής θέσεις-προτάσεις: 

1) Να υπάρχει διαμεσολαβητής, κοινωνικές υπηρεσίες και οικογενειακός δικαστής- οικογενειακά δικαστήρια. 

2) α) Στήριξη της οικογένειας για την εξάλειψη της ‘μάστιγας’ των διαζυγίων, β) να δημιουργηθεί θεσμός διαμεσολαβητή (συμβουλευτική & υποστηρικτική), γ) να γίνεται εκπαίδευση γονέων. 

3) Τα παιδιά έχουν πάντα ανάγκη τους δύο γονείς 

4) Μετά το διαζύγιο δεν πρέπει να παρεμποδίζεται η επικοινωνία με τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια και αυτή πρέπει να είναι καθημερινή και ελεύθερη. 

5) Και οι δύο γονείς είναι ικανοί για την ανατροφή των παιδιών τους και κατά στατιστικά δεδομένα, θα μπορούσαν οι μισοί να είναι μητέρες και οι άλλοι μισοί να είναι πατέρες που έχουν την επιμέλεια (κατοικία).

6) Η γονική μέριμνα θα πρέπει να δίδεται από κοινού και στους δύο γονείς. 

7) Όταν τηρούνται όλα τα παραπάνω, να είναι αυστηροί οι νόμοι για την επίδοση διατροφής στον γονέα που έχει την επιμέλεια. Εκεί να λαμβάνονται υπόψη οι φορολογικές δηλώσεις, τα έξοδα μετακίνησης, τα έξοδα ‘επικοινωνίας’ και η ευθύνη των δύο γονέων. 

8) Η ‘επικοινωνία’ είναι βιωματική σχέση και να μη συνδέεται με τη διατροφή.

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Συναυλία φιλανθρωπικού χαρακτήρα







ΔΗΜΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑ & ΣΥΓΑΠΑ:ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2012
Ο ΣΥΓΑΠΑ διοργανώνeı φιλανθρωπική μουσική εκδήλωση στις 2 Σεπτεμβρίου 2012 στο ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ του Πειραιά. Σε δί-ωρο νεανικό και δί-ωρο λαικό πρόγραμμα θα συμμετάσχουν νεανικά συγκροτήματα καθώς και πλειάδα λαμπρών ελλήνων τραγουδιστών όπως:Θέμης Αδαμαντίδης, Λευτέρης Πανταζής, Αντζελα Δημητρίου,Κώστας Καραφώτης, Ζαφείρης Μελάς, Μαρία Εγκλέζου, Χρήστος Aγγελόπουλος,κ.α.
Ζητήστε έγκαιρα πρόσκληση: 2310524285 και 6942989785
ΣΥΓΑΠΑ www.sos-sygapa.eu
Ο ΣΥΓΑΠΑ επιδιώκει την γονεϊκή ισότητα στο διαζύγιο και την παιδική αξιοπρέπεια. Διαβάστε τα βιβλία του ιδρυτού Νίκου Σπιτάλα, την εφημερίδα, δέστε τα βίντεο, τα γραμματόσημα και τις επιστημονικές και ακτιβιστικές ενέργειες. fathers for justice (f4j).
http://spitalas.blogspot.com/ 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ: ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
ΜΗ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣ, ΣΥΝΕΧΙΣΕ: ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΜΕΓΑΛΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Δρ Simon: Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης ή πως να τρελάνετε τα παιδιά

“L’aliénation parentale ou comment réussir à rendre son enfant fou ! ” (Dr Victor Simon)

"Fou de tristesse, de douleur, de colère, de solitude, d’un chagrin sans fond, de cette situation qui le dépasse, (…)"


« L’aliénation parentale est un processus qui consiste à programmer un enfant pour qu’il haïsse un de ses parents sans que ce soit justifié. Elle est la conséquence de la bataille mise en place au sein d’un couple qui dysfonctionne sévèrement ou va se séparer.
L’un des deux conjoints estimant être meilleur parent que l’autre, met en place une stratégie de disqualification de l’autre, n’hésitant pas à critiquer, sur-interpréter, voire détourner des propos tenus par son conjoint, donnant ainsi à l’enfant une interprétation fausse de la réalité.»
« L’enfant, trop jeune pour discrimer les composantes de ce conflit, lié par une loyauté à ce parent, entre alors dans ce système pervers, sans jamais le savoir ni l’identifier, et devient alors "l’enfant soldat" qui prend alors la défense de ce parent qu’il aime et qui semble être pour lui un bon modèle !

 
Alienation ParentaleIl ne sait pas que ce parent est animé d’une colère inextinguible, la rage d’être abandonné(e), la jalousie aussi de voir l’autre s’en tirer à peu de frais, de se tirer aussi en laissant tomber froidement ou de façon conflictuelle sa famille;
 
Rancoeur inexprimée ou inexprimable, parce que l’Autre, s’est fait la valise, et vogue ou nage dans un bonheur insupportable !
 
Ce pilonnage verbal et psychologique intensif, répétitif, associé au chagrin et au mal-être ambiant du parent qui élève l’enfant, le rend encore plus solidaire de celle ou celui qui se sent abandonné et victimisé.
De fait, le lien paternel ou maternel, volontairement distendu s’effiloche lentement pour se rompre définitivement.
 
L’enfat devient alors "orphelin" d’un parent vivant, qu’il a aimé, et qui le plus souvent l’aime encore et se sent engagé vis-à-vis de lui.
 
  • Enfant otage d’un règlement de compte d’adultes,
  • Enfant soldat d’une guerre qui ne le concerne pas, qu’il mène sans armes,
  • Enfant orphelin d’une parent vivant
  • Enfant écrasé dans une souffrance indicible, incommunicale et intime.
 
Comment survivre sinon devenir fou ?
 
Fou de tristesse, de douleur, de colère, de solitude, d’un chagrin sans fond, de cette situation qui le dépasse, à 8 ans, il est déjà adulte, s’est mis en protecteur de ce parent qui l’élève, lui dit l’aimer, lui fait jouer un rôle d’adulre et le contraint à vivre un âge clandestin d’adulte de 30 ou 35 ans supérieur à son âge réel,
SANS JAMAIS EN AVOIR LA COMPETENCE…
C’est cela qui le rend dépressif, occasionne des problèmes de scolarité, des troubles du comportement :
  • crises d’angoisse, cauchemars, dépression, violence et plus tard comportement anti-sociaux, puisqu’il a bien appris à détruire, sous la conduite d’un adulte aimé, les relations familiales, sociales, et les règles qui régissent les rapports humains.
  • L’alcool, la drogue, la sexualité débridée ou sauvage, serviront de pare-excitation ou de sédatifs, selon les circonstances et les contextes traversés.
  • Avec la dépression, les scarifications et une plus grande propension au suicide.
  • L’apparition aussi de comportements "border line"…
Réussite totale, enfin !
Merci, je deviens fou …

 
Et surtout, un jour, au stade adulte, la prise de conscience d’avoir été un jouet, une marionnette entre les mains de celui ou celle qui s’est servi de lui, comme Cheval de Troie, pour aller démolir l’Autre en face,
avec l’appui de la Justice le plus souvent, qui au nom de la protection de l’enfance, sans jamais avoir accès à la réalité des faits, prive un des deux parents de jamais rencontrer ou revoir, ou héberger cet enfant qui a détruit, sans jamais le soupconner, le lien définitivement rompu avec son autre parent jadis aimé, qui bien souvent l’aime encore, mais devenu totalement étranger.. (…)»
(Dr Victor Simon, Directeur du Centre d’Hypnose et Psychosomatique – Paris)
source et article complet : hypnose-medical.over-blog.com
http://affairesfamiliales.wordpress.com/2012/07/01/lalienation-parentale-ou-comment-reussir-a-rendre-son-enfant-fou-dr-victor-simon/